De uitnodiging

Posted on 26 nov 2010 in Gedichten | 2 comments

Het interesseert me niet wat je doet voor de kost.
Ik wil weten waar jij naar hunkert en of je durft te dromen
van dat waar je hart naar uitgaat.

Het interesseert me niet hoe oud je bent.
Ik wil weten of je het riskeert om voor gek te staan
om je liefde te zoeken, je dromen, het avontuur om levend te zijn.

Het interesseert me niet wat je allemaal hebt meegemaakt.
Ik wil weten of je contact hebt gemaakt met je diepste verdriet,
of je de uitdaging van het leven aangaat of dat je je terugtrekt
om je te beschermen tegen angst en pijn.
Ik wil weten of je bij pijn kunt blijven, mijn pijn of die van jou
of je wild kunt dansen en de extase tot in de toppen van je vingers
en je tenen kunt toelaten zonder tot voorzichtigheid te manen,
of ons aan onze menselijke beperkingen te doen herinneren.

Het interesseert me niet of het verhaal dat je me vertelt waar is.
Ik wil weten of je een ander kunt teleurstellen door eerlijk te zijn aan jezelf,
beschuldigingen weerstaat en trouw blijft aan je eigen ziel.
Ik wil weten of je loyaal bent en daardoor betrouwbaar.
Ik wil weten of je schoonheid kunt zien, zelfs als niet elke dag even mooi is,
of je alles wat zich aandient kunt zien als een bron van leven.
Ik wil weten of je kunt leven met een mislukking, die van jou of die van mij
en evengoed op je stuk blijft staan en “Yes!” schreeuwt tijdens een volle maan.

Het interesseert me niet waar je leeft en hoeveel geld je hebt.
Ik wil weten of je na een nacht vol zorgen en vertwijfeling, moe en
gekneusd tot op het bot, doet wat gedaan moet worden voor de kinderen.

Het interesseert me niet wie je bent of hoe je hier gekomen bent.
Ik wil weten of je samen met mij blijft staan als het er echt op aan komt
en niet terugdeinst.

Het interesseert me niet waar of bij wie je gestudeerd hebt.
Ik wil weten wat jouw diepe innerlijke motivatie is als al het andere wegvalt.
Ik wil weten of je alleen kunt zijn met jezelf en of je oprecht houdt van
het gezelschap waar je mee samen bent op stille momenten.

Een gedicht van Oriah Mountain Dreamer, Indian Elder

In de afgelopen 10 jaar duikt deze tekst met enige regelmaat weer op. Soms kom ik bij toeval tegen in mijn documenten, soms stuurt iemand het me. En elke keer is het weer even mooi als de eerste keer dat ik het las.

• Tweet