Barbera Venema

Als ik ‘s morgens wakker word van de wekker op mijn telefoon, mijn bed uit stap, de telefoon pak om hem mee naar beneden te nemen, zie ik op het scherm wat voor weer het op dat moment hier in Groningen is. En opeens vraag ik me af waarom ik daarvoor niet gewoon de gordijnen open doe en naar buiten kijk.

Ik heb die telefoon, een smart!phone (zo’n ding waarvoor je tegenwoordig een cursus kunt volgen om er mee te leren werken), nu 3 maanden en ik kan er alles mee. Als de techniek meewerkt tenminste. Maar techniek en Barbera gaan de laatste jaren steeds minder goed samen. Of ik snap het niet, of het apparaat snapt mij niet, maar makkelijk gaat het allemaal niet. En dat wil ik wel, makkelijk. Read the rest of this entry »

We zijn bijna op de helft. Officieel dan en verder laten we alles open. Na 5 weken wonen en werken in Virton, Zuid-België aan eigen bedrijf en op de camping is het tijd om een paar conclusies te trekken. Read the rest of this entry »

Wie ben ik, vroeg ik me af.
En ik wist, dat ik niet degene was
die ik jaren was geweest. Read the rest of this entry »

Toegegeven, ik ben nogal gehecht aan spullen. Er zijn zo van die dingen die ik graag om me heen heb. Er zijn ook dingen die ik graag heb. Een naaimachine is zo’n ding. Nu heb ik jarenlang heel erg veel kleding genaaid, maar de laatste jaren komt de machine nog maar zelden uit de kast.

Toen we besloten om voor 2,5 maand naar België te gaan, was de naaimachine 1 van de dingen die voorbij kwamen, als ik me afvroeg wat ik zou gaan missen. Beetje vreemd, want als ik was thuisgebleven had ik het ding waarschijnlijk niet eens gebruikt. Read the rest of this entry »

Al jaren zeg ik het tegen wie het maar horen wil: “Ik heb altijd mooi weer in mijn vakantie.” En het klopt nog ook! Zelfs hier in België, waar ik feitelijk niet eens op vakantie ben. Read the rest of this entry »

2,5 maand naar België. Een manier om te zien waar we allemaal tegenaan lopen als we internationaal locatie-onafhankelijk werken. Tot nu toe is het grootste probleem de internetverbinding op de camping. Voor ons het belangrijkste, omdat we zonder internet ons werk niet kunnen doen. Read the rest of this entry »

Vandaag is in België een nationale feestdag. In Dampicourt, een dorpje hier 8 km. vandaan wordt dat al 21 jaar gevierd met een Mega Danceparty op het dorpsplein waar de hele omgeving op af komt.

Ook voor het (jonge) personeel op de camping is het elk jaar weer 1 groot feest, waar we gisteren van hebben meegenoten. Want feesten en muziek is natuurlijk niet alleen voor de jongeren weggelegd. Tenminste, dat vinden wij. Veel jongeren dachten daar tot gisteren anders over.
De reactie op onze aanwezigheid liepen van verbazing, nieuwsgierigheid, zouden ze het echt wel leuk vinden, verwondering, leuk tot gaaf. We blijken op onze leeftijd nog best mee te vallen ;-) Read the rest of this entry »

De afgelopen week is voorbij gevlogen. We zijn hier nu 2,5 week, maar, zoals ik vanmorgen zei, het is alsof ik 2 maanden in 2 weken leef. Maar het is nog niet elke dag genieten. We lopen tegen van alles aan, bijvoorbeeld de manier van werken hier waar we ons aan aan moeten passen. En dat is soms lastig, soms ook helemaal niet. Mijn handen jeuken om een aantal dingen efficiënter te laten verlopen, maar daar ben ik niet voor ingehuurd, dus ik hou (meestal) mijn mond. Read the rest of this entry »

Anderhalve week geleden is het alweer dat ik hier aan kwam in Virton, Zuid-België. De eerste dagen was de temperatuur nog redelijk, maar al snel was het dagelijks boven de 30 graden en soms boven de 40 graden. En laat ik daar nu niet zo goed tegen kunnen.

De temperatuur in de stacaravan die we de eerste twee weken bewonen was nog veel hoger. Verkoeling was alleen te vinden in de auto, dankzij de airco, en in grote overdekte winkelcentra met airco. Ach, zo zie je nog eens wat. Read the rest of this entry »

Na een paar dagen hitte werd ik vanmorgen wakker en toen was het redelijk koel. Naar buiten kijkend zag ik allemaal zwarte wolken aankomen. Al snel begon het te waaien en niet zo’n klein beetje ook.
Vlug de ramen van de caravan gesloten en naar buiten. Stoelen en parasols platleggen, helpen een luifel van een voortent te halen, kijken of er nog hulp nodig was bij koepeltenten. Ondertussen was het gaan regenen en was ik drijfnat, het water stond zelfs in mijn schoenen. Read the rest of this entry »